ਤਕਦੀਰ...

ਉਪਰੋਂ ਦੀ ਲੰਘ ਗਏ,ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ ਕਾਫਲੇ ਥੱਲਿਓ ਦੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨੀਰ
ਨਾਂ ਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਹੇ ਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਰਹੇ
ਪੁੱਲਾਂ ਜਿਹੀ ਸਾਡੀ ਤਕਦੀਰ...

----------
Sent from my Nokia phone

ਰੰਜਨ ਆਤਮਜੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਰਚਨਾ

'ਰੰਜਨ ਆਤਮਜੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਰਚਨਾ'

ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਅਾਖੋ ਕਿ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖ ਲਵੇ,
ਪਹੁੰਚਣਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਹੈ ਚਾਹੇ ਮੰਜਿਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਰਾਂ ਸਰਕ ਲਵੇ ।
ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੈ ਹੀ ਆਵਾਂਗਾ,ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ,
ਇਸ ਨਗਰ ਦੇ ਹਨੇਰਿਆਂ 'ਚ ਕਿਸੇ ਸੱਸੀ ਦਾ ਮਹਿਰਮ ਗਰਕ ਲਵੇ ।
ਫਿਰ ਕੋਈ ਅੌਖੇ ਨਹੀਂ ਉਸ ਲਈ ਅਰਥ ਬਿਰਖਾਂ ਦੇ ਪਹਿਚਾਨਣੇ,
ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੁਝ ਘੜੀਆਂ ਮੁਸਾਫਿਰ ਛਾਂ ਲਈ ਤਰਸ ਲਵੇ ।
ਕੁਝ ਆਸ ਸੀ ਪਿਆਰ ਦੇ ਖਤਾਂ ਤੇ ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਰੁਮਾਲ ਨੂੰ,
ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਭਲਕੇ ਉਹ ਵੀ ਇਕਾਂਤ ਲਈ ਕੱਢ ਕੁਝ ਵਕਤ ਲਵੇ ।
ਮੇਰੀ ਕੱਚੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਹੰਢਾਇਆ ਮਾਹੀ ਨੇ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ,
ਜਿਵੇਂ ਪੱਕੀ ਫਸਲ ਤੇ ਕੋਈ ਬੱਦਲ ਕਾਲਾ ਧਿੰਗਜ਼ੋਰੀ ਬਰਸ ਲਵੇ ।
ਕਰਨ ਕਿਸ ਕੋਲ ਫਰਿਆਦ ਆਖਿਰ ਇਹ ਵਿਚਾਰੀਆਂ ਤਿਤਲੀਆਂ,
ਜਦੋਂ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਕੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਲਵੇ ।
ਆ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕਰ ਦੇਈਏ ਸਭ ਉਮੰਗਾਂ ਤੇ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ,
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਯਾਰੀਆਂ ਲਾਉਣ ਦੀ ਉਮਰ ਇਸ ਨਗਰ ਚ ਨਾਂ ਪਰਤ ਲਵੇ ।
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜੇ ਹਰ ਹਰਫ਼ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਦੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ,
ਤਾਂ ਗਜ਼ਲ ਨੂੰ ਆਖੋ ਕਿ ਹਿੱਸੇ ਆਪਣੇ ਦਾ ਇਹ ਮੰਗ ਕੇ ਦਰਦ ਲਵੇ ।

----------
Sent from my Nokia phone

Nazm of Baba Nazmi

'ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਰੱਖਾਂ,ਮੈਂ ੲਿਕਬਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ
ਝੱਖੜਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ੲੇ,ਦੀਵਾ ਬਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ,
ਜਿਹੜੇ ਅਾਖਣ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ,ਵੁਸੱਤ ਨਹੀਂ ਤਹਿਜੀਬ ਨਹੀਂ
ਪੜਕੇ ਵੇਖਣ ਵਾਰਿਸ,ਬੁੱਲਾ,ਬਾਹੂ ਲਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ,
ਲੋਕੀਂ ਮੰਗ-ਮੰਗਾ ਕੇ ਅਾਪਣਾ,ਬੋਹਲ ਬਣਾ ਕੇ ਬਹਿ ਗੲੇ ਨੇ
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ੲੇ,ਸੋਨਾ ਮਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ,
ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ੲਿੱਜਤ,ਕੰਮੀ ਜਿੰਨੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ
ਦੇਸ ਪਰਾੲੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ,ਖਬਰੈ ਹਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ;
...................................
ਬਾਬਾ ਨਜ਼ਮੀ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ)

----------
Sent from my Nokia phone