ਕੁਝ ਘਟ ਜਾ ਗਿਐ

 

ਬਾਕੀ ਤਾਂ ਸਭ ਠੀਕ ਐ,ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ

ਲਗਦੈ ਜਿੰਦਗੀ ਚੋਂ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਘਟ ਜਾ ਗਿਐ,

ਮੁੜ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਾਸਾ ਮੇਰੇ, ਤੇ

ਖ਼ਵਾਬਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆ ਬੂਰ,ਕਿਉਂ ਘਟ ਜਾ ਗਿਐ ?

ਜੇ ਹੈ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ! ਤਾਂ ਹੋ ਸਕੇ ਜਰੂਰ ਦੇਣਾ

ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਖੈਰ-ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੀ ਗੁੰਮ ਜਿਹਾ ਲਗਦੈ,

ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਵਾਟ੍ਹ ਜੋਹਣਾ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਘਟ ਜਾ ਗਿਐ;

ਰੀਝਾਂ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਤਾਂ ਓਨਾ ਈ ਐ,ਪਰ

ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਘਟ ਜਾ ਗਿਐ।

ਲਿਖਣ ਦਾ ਚੱਜ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਨੀਂ ਦਿੱਸ਼ੇ ਨੂੰ

ਪਤੈ ! ਪਰ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਰਾਬਤਾ ਸੱਚੀਂ !

ਘਟ ਜਾ ਗਿਐ ! ਦੱਸੀਂ...ਕਿਉਂ ਘਟ ਜਾ ਗਿਐ ?

ਜਨਹਿਤ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ

ਤੋਲ ਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ

ਤੇਰਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ

ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਮੁੱਲ ਲੱਗੇ,

ਲੱਗੇ,ਤੋਲ ਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲੇ

ਬਸ ਓਹਨਾ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਦੇ

ਜਿੰਦ ਆਪਣੀ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ,

ਜਿਹਨਾਂ ਘੜੀਆਂ 'ਚ ਚੇਤਾ

ਮੇਰਾ ਤੂੰ ਕਰਦੀ ਏਂ...!

ਡਰ

ਐਨਾਂ....

ਕਿਉਂ ਡਰ ਲਗਦੈ ?

ਕਿ ਕਿਤੇ ਰੁੱਸ ਨਾ ਜਾਵੇ !

ਮਸਾਂ ਮਸਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁੜਿਆ ਏ

ਮੁੜ ਸੱਜਣ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿਹੜੇ,

ਚਾਵਾਂ ਭਰਿਆ ਭਾਂਡਾ

ਹੱਥੋਂ ਮੇਰੇ ਰੁੜ ਨਾ ਜਾਵੇ;

ਰੱਖਾਂ ਬੋਚ ਬੋਚ ਪੈਰ

ਨਾਲ ਓਹਦੇ ਚੱਲਣੇ ਨੂੰ,

ਕਾਹਲ ਕਰੀਂ ਤੋਂ ਹਰਖਿਆ

ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਨਾ ਜਾਵੇ;

ਇਸ਼ਕ਼ ਕਮਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੌਖਾ

“ਦਿੱਸ਼ਾ"ਡਰੇ ਏਸੇ ਲਈ !

ਵਫ਼ਾ ਉਹਦੀ ਬਦਲੇ

ਵਜ਼ਨ ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਕ ਦਾ

ਕਿਤੇ ਥੁੜ ਨਾ ਜਾਵੇ।

ਸੱਜਣ

ਖ਼ਿਆਲ ਸੱਜਣਾਂ ਦਾ,ਸੱਜਰੀ ਸਵੇਰ ਵਰਗਾ

ਜਿਵੇਂ ਕੱਲਰਾਂ 'ਚ ਮਸਾਂ,ਖਿੜੇ ਕਿਸੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ

ਸੱਧਰਾਂ ਦੇ ਬਜ਼ਾਰ,ਕਿਸੇ ਲੁਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜੇ

ਬਦਲੇ ਗ਼ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ,ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਵਰਗਾ