ਪੰਜਾਬ ਚਾਹੁੰਦੈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਸਰਕਾਰ

ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਨਵੀਂ ਸਰਕਾਰ ਕਿਸ ਦੀ ਬਣੂ ਕਿਸ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹਾਲੇ ਕੁਝ ਨੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ।ਪਰ,ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਲਾ ਹਿਸਾਬ ਲਾਈਏ...ਕਿ ਜੇ ਇਹੀ ਦੋਏ ਪਾਰਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨੀਂ ਸੀ ਕਿ ਐਤਕੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਪੱਕਾ ਜਿੱਤਦੀ।ਵਜ੍ਹਾ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਰਾਜ ਕੋਈ ਬਾਹਲਾ ਵਧੀਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਜਿੱਤਦੇ,ਬਲਕਿ ਅਸਲ ਵਜ੍ਹਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਨਤਾ ਅਕਾਲੀਆਂ ਦੀ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਏ ਨੀਂ ਕਰਦੀ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜਨਤਾ ਦੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਲੁੱਟ-ਘਸੁੱਟ ਕਰਨ ਦਾ,ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ‘ਚ ਜਬਰਦਸਤੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ,ਨਸ਼ੇ ਨੂੰ ਸ਼ੈ ਦੇਣ ਦਾ ਅਤੇ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਰੋਜੀ-ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਵੀ ਭੁੱਖਿਆਂ ਮਾਰਨ ਦੇ ਇਲਜਾਮ ਲਗਦੇ ਆਏ ਨੇ...ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ।

ਪਰ,ਸ਼ਾਇਦ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਨਵੀਂ ਉੱਭਰੀ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਇਸ ਇਲੈਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੈ,ਅਤੇ ਰਿਵਾਇਤੀ ਧੜਿਆਂ ‘ਚ “ਜਵਾਬਦੇਹੀ” ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਜਬੂਤ ਧੜਾ ਆ ਵੜਿਐ ਜਿਹੜਾ ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਧੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਐ।

ਮੈਨੂੰ ਲਗਦੈ ਕਿ ਲੋਕ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਵੱਧ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲਾਰਿਆਂ ਤੇ ਹੁਣ ਬਹੁਤਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਨਹੀਂ ਓਥੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ।

ਜਗਦੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦਿੱਸ਼ਾ

15/1/2017

कहां पहचान अच्छी है

                       न उनके आने की खबर थी
                       न उनके जाने का पता हमें,
                     कैसे कह दें, कि उनसे हमारी
                     जान-पहचान बहुत अच्छी है ;

                     उनसे मिला भी जाये तो कैसे
                    गर खुद ही न चाहें मिलना वो,
                   जुदाई को अकेले ही जिया हमने
                  कैसे माने कि उनके दिल में भी...
                हमसे मुलाकात की तडप सच्ची है ;

                शक्क नहीं हमें अपनी मुहब्बत पर
               थोड़ा वो भी तो जताऐं चाहत अपनी,
              संभव क्यों नही,दरिया से भी पार पाना
               लगता है लेकिन इरादों की बेडी मे...
                   उनके लगी पतवार कच्ची है ;

                            इसीलिए तो.......
                नहीं लगता कि पहचान अच्छी है
              सच ही तो है...कहां पहचान अच्छी है।।
              

ਭਗਤ ਸਿੰਹਾ...ਹੁਣ ! ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਕੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ...!

                           ਭਗਤ ਸਿੰਹਾ...ਹੁਣ !
                  ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਕੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ...!

                    ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਦੇਈਏ...ਬੱਸ
                  ਘਰ ਦੇ ਈ ਬਣਕੇ ਡਾਕੂ ਬਹਿ ਗਏ,
                        ਹੁਣ ਮਾਰਦੇ ਧੱਕੇ ਓਹ...
                ਵੋਟਾਂ ਵੇਲੇ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਬਾਪੂ ਕਹਿ ਗਏ,
                   ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ...ਮੁੜ ਫੇਰ !
               ਸ਼ਾਹੂਕਾਰਾਂ ਦੀ ਹੱਟੀ ਦੇ ਰਾਹ ਪੈ ਗਿਆ,

                        ਭਗਤ ਸਿੰਹਾ...ਹੁਣ !
                ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਕੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ...!

                        ਜਦੋਂ ਤੁਰੇ ਹੋਣੇ ਤੁਸੀਂ...
                      ਭਾਰਤ ਮਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਨੂੰ,
                        ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਹੋਣਾ,
                 ਕਿ ਕਦੇ ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਣਗੇ ?
                                  ....
            ਮਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤ ਕੁੱਤੇ ਹੱਥ ਪਾਉਣਗੇ !

              ਵੇਖੋ ਜੇ ਕਿਤੋਂ...ਹੁਣ ਥੋਡੀ ਨਜਰ ਪਵੇ !
                ਅੱਜ ਓਸੇ ਮਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਲਾਉਣ...
                         ਪੁੱਤ ਅੜੇ ਖੜ੍ਹੇ..!

                  ਲੁੱਟ ਲੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ...
                 ਅੱਜ ਇਹ ਦਸਤੂਰ ਏ ਲੋਕਾਂ ਦਾ,
                  ਭਰਦਾ ਪਤਾ ਨੀਂ ਢਿੱਡ ਕਿਉਂ...
                 ਇਹਨਾਂ ਰੱਤ ਪੀਣੀਆਂ ਜੋਕਾਂ ਦਾ,
                                  ...
                  ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਵੀਰਿਓ...ਐਂਵੇਂ ਦੱਸ..
                                  ...
                       ਕਿਹਨਾਂ ਪਿੱਛੇ ਮਰੇ...!
                                  ...
                   ਕਿਉਂ ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਮਰੇ ?

                        ਜਗਦੀਸ਼ "ਦਿੱਸ਼ਾ

                      from my blog

           shivdisha.WordPress.com

हमारी भूल

मुझे राजनीती की ज्यादा समझ तो नहीँ है,लेकिन इस विष्य पर बात करते कई लोगोँ को सुना है,और अब तो इस बारे मेँ मैँ अपनी भी एक राय रखने लगा हुँ ।अपनी समझ के मुताबिक जितना समझ पाया,वो ये कि ये क्षेत्र उन लोगोँ के लिए तो बिल्कुल ही नहीँ है जो अपना जीवन अपने आदर्शोँ के मुताबिक जीना चाहते होँ और समाज मेँ उन्ही उसूलोँ के सहारे कोई ठोस परिवर्तन लाना चाहते होँ।
राजनीती मेँ कोई भी व्यक्ति जो लोगोँ की आवाज बन कर आगे आता है,या तो सोच समझ कर बनाई रणनीती के द्वारा वो अपने भविष्य को अधिक प्राथमिकता देते हुए लोगोँ के हितोँ की रक्षा के साथ समझोता कर लेता है और हाथ मिला लेता है राजनीती के उन दलालोँ से जो जनता के हितोँ को दबाने का धंधा करते हैँ अपने उपर बैठे आकाओँ को खुश रखने मेँ हर प्रकार से सक्रिय रहते हैँ।

----------
Sent from my Nokia phone

एक नज़म अंजुम साहिब की

मसीहा हो गये कुर्बान,लेकिन तुम नहीँ समझे
मुहब्बत उनका था अरमान,लेकिन तुम नहीँ समझे...
बदन पे इतने कोडे और सलीबी खून हाथोँ पर
यह कुर्बानी नहीँ आसान,लेकिन तुम नहीँ ...
जब उसने जान दे दी और कहा ''अब सुरखरु तुम हो''
गुनाहोँ मेँ घिरा शैतान,लेकिन तुम नहीँ ...
सलीब अपनी उठाये फिर हमारे साथ तुम निकलो
तुम्हारी दुश्मनी बेजान,लेकिन तुम नहीँ ..
मज़हब की गुलामी कब,मुझे मंजूर थी 'अंजुम'
मैँ आजादी का था फरमान,लेकिन तुम नहीँ समझे ;

----------
Sent from my Nokia phone