ਜੋ ਬੀਤ ਗਿਆ ਸੋ ਮੁੱਕ ਗਿਆ

ਅੱਜ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਛੱਡ ਪਿੱਛਲਾ ਰੋਣਾ

ਬੀਤ ਗਏੇ ਨੂੰ ਨਾ ਜੱਫੀਆਂ ਪਾ,

ਜੋ ਬੀਤ ਗਿਆ ਸੋ ਮੁੱਕ ਗਿਆ

ਦੇ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਸਭ ਦਰਦ ਭੁਲਾ;

ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੀ ਤਿਤਲੀ

ਉਹ ਤੇਰੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਮੇਰੀ ਹੈ,

ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸਾਥਣ ਜੋ

ਰਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਮਾ:

ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਵਸੀਅਤ

ਕੋਈ ਨਾ ਸਕਿਆ ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਲੁਆ,

ਤੂੰ ਫੁੱਲ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਭਾ

ਐਂਵੇਂ ਮਰ ਮਰ ਕੇ ਨਾ ਜੂਨ ਹੰਢਾ;

ਕਿਸੇ ਦੀ ਪੈੜ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ ਦੀ

ਮੰਜਿਲ “ਦਿੱਸ਼ਿਆ" ਜੇ ਤੂੰ ਪਾਉਣੀ ਏ,

ਬੰਨ੍ਹ ਲੈ ਗੰਢ ਉਮੀਦ ਦੀ ਪੱਲੇ

ਰਾਹ ਚਲ ਆਪਣਾ ਤੂੰ ਆਪ ਬਣਾ ;

ਰਚਨਾ

ਜਗਦੀਸ਼ “ਦਿਸ਼ਾ"

3 ਜੁਲਾਈ 2016

ਹਮਜ਼ਾ (Hamza)

ਗੀਤ - ਹਮਜ਼ਾ

ਗਾਇਕ - ਸਤਿੰਦਰ ਸਰਤਾਜ

ਐਲਬਮ - ਹਮਜ਼ਾ

*********

                           ਓ ਹਮਜ਼ਾ...ਓ ਹਮਜ਼ਾ
        ਹਮਜ਼ਾ...ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਵਸੀਲਾ,ਹਸਤੀ ਹਲਕੀ ਜੀਕਣ ਤੀਲਾ
             ਤੱਕ ਉਪਰ ਨੂੰ ਅੰਬਰ ਨੀਲਾ,ਕੀ ਕੁੱਛ ਬੋਲਦਾ...2
                      ਮਿੱਤਰਾ ਕਰ ਉਸਤੇ ਇਤਬਾਰ...
        ਮਿੱਤਰਾ ਕਰ ਉਸਤੇ ਇਤਬਾਰ,ਹੋਵੇ ਖਿੱਚ ਤਾਂ ਆਉਂਦਾ ਯਾਰ
               ਵੇ ਤੂੰ ਇਸ ਫ਼ਾਨੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ,ਵਿੱਚ ਕੀ ਟ੍ਹੋਲਦਾ...
                        ਹਮਜ਼ਾ...ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਵਸੀਲਾ;

                     ਹੋ ਦਿਲ ਚੋਂ ਨਿੱਕਲੇ, ਪੌੜੀ ਚੜ੍ਹ ਗਏ
                   ਜਜ਼ਬੇ ਹਿਜਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਏ
       ਕਾਸਦ ਆਪੇ ਈ ਚਿੱਠੀਆਂ ਪੜ੍ਹ ਗਏ,ਜੀ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ...2
                               ਮੰਗਦੇ...ਹੋ ਮੰਗਦੇ
                                    ਹੋ ਮੰਗਦੇ,
       ਹੁਣ ਅਹਿਸਾਸ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ,ਸਹਿਣਾ ਦਰਦ ਤਾਂ ਕਰੀਂ ਰਿਆਜ਼ਤ
           ਦਿੰਦਾ ਇਸ਼ਕ ਨਾ ਮੂਲ ਇਜਾਜ਼ਤ,ਮੁੱਖ ਚੋਂ ਸੀ ਕਰੀਏ...
                          ਹਮਜ਼ਾ,ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਵਸੀਲਾ;

       ਹੋ ਸਾਂਭੀਂ ਸ੍ਹੱਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਬਗੀਚੀ,ਜੋਬਣ ਛੋਟਾ ਜੀਕਣ ਚੀਚੀ
            ਤੇਰਾ ਮਨ ਉੱਚਾ ਮੱਤ ਨਿੱਚੀ,ਰੱਬ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਜੀ...2
                     ਲਗਦੀ ਬੋੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਵਿੱਚ ਗਮਲੇ...
       ਲਗਦੀ ਬੋੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਵਿੱਚ ਗਮਲੇ,ਤਾਹੀਂਓ ਰੂਹ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਮਲੇ
                ਆਸ਼ਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਕਮਲੇ,ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਜੀ...
                         ਹਮਜ਼ਾ...ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਵਸੀਲਾ;

         ਇਹਨਾਂ ਲਫਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲੋਰ,ਸਾਨੂੰ ਨਵੀਂ ਸੜ੍ਹਕ ਤੇ ਤੋਰ
      ਹੁਣ ਨਈਂ ਮੁੜਨਾ ਲਾ ਲਈਂ ਜੋਰ,ਕਿ ਨੀਂਦਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਏ...2
                    ਛੱਡ ਗਏ ਮਹਿਰਮ, ਰਹਿ ਗਏ ਕੱਲੇ...
     ਛੱਡ ਗਏ ਮਹਿਰਮ ਰਹਿ ਗਏ ਕੱਲੇ,ਕਿਹੜੀ ਮੁੰਦਰੀ ਕਿਹੜੇ ਛੱਲੇ
             ਹੁਣ ਸਰਤਾਜ ਹੋਰੀਂ ਵੀ ਚੱਲੇ,ਦਾਰੂ ਡੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਏ...
                          ਹਮਜ਼ਾ...ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਵਸੀਲਾ;

                     ਓ ਹਮਜ਼ਾ ! ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਵਸੀਲਾ...
        ਮਖ਼ਮਲ ਸੂਤ ਸ਼ਤੀਰੀ ਤਿੱਲਾ,ਗੁੰਬਦ ਗਰਦਿਸ਼ ਅੰਬਰ ਨੀਲਾ
                                  ਇੱਕੋ ਹਾਣ ਦੇ...
          ਆਸ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਇਤਬਾਰ,ਪਿੱਪਲ ਸੜੇ ਨਰਮਦਾ ਪਾਰ
              ਮਲਕੀ ਦਰਦ,ਕਰਾਚੀ ਯਾਰ,ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ...

                       ਓ ਹਮਜ਼ਾ...ਓ ਹਮਜ਼ਾ...ਹਮਜ਼ਾ
             ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਵਸੀਲਾ,ਹਸਤੀ ਹਲਕੀ ਜੀਕਣ ਤੀਲਾ
               ਤੱਕ ਉਪਰ ਨੂੰ ਅੰਬਰ ਨੀਲਾ,ਕੀ ਕੁੱਛ ਬੋਲਦਾ
                     ਮਿੱਤਰਾ ਕਰ ਉਸਤੇ ਇਤਬਾਰ..ਅ..
                                ਹੋ..ਓ..ਅ..ਹੋ..।।

          *********************************
                              ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ
                              ਸਤਿੰਦਰ “ਸਰਤਾਜ"

  (First time read in Punjabi language)

ਮੈਂ ਆਊਂ ਜਰੂਰ

                       ਨਾਂ ਰੋ,ਹਸ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰ ਮੈਨੂੰ
                     ਰੱਖੀਂ ਹੌਂਸਲਾ ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਊਂ ਜਰੂਰ,
                   ਬੂਹੇ ਕੁੰਡੀ ਮਾਰੀਂ ਨਾ,ਝੰਮ ਦਈਂ ਬੇਸ਼ੱਕ
                   ਦੇਹਲੀ ਤੇਰੀ ਪੈਰ ਮੈਂ ਮੁੜ ਪਾਊਂ ਜਰੂਰ,
                   ਸਫਰ ਜਿੰਦ ਦਾ,ਥਾਈਂ ਬਹਿ ਨੀ ਕਟਣਾ
                ਪਰ ਇਹਨੀਂ ਰਾਹੀਂ, ਫੇਰ ਫੇਰਾ ਪਾਊਂ ਜਰੂਰ,
                 ਐਂਵੇਂ ਤਾਂ ਨੀ ਰੱਖਿਆ ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਕਿਸੇ ਦਾ
                 ਔਕੜ ਪਰ ਬਣ ਬੇੜੀ ਘੇਰਾ ਪਾਊ ਜਰੂਰ,
                   ਵਸਲ ਦੀ ਡੋਰ ਓਸ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ
                   ਆਪਣਾ ਜੋਰ ਮਰਨ ਤੱਕ ਲਾਊਂ ਜਰੂਰ,
                  ਹਰ ਗਿਆ ਜੇ,ਕਿਤੇ ਮਰ ਈ ਗਿਆ ਜੇ
                   ਬਣ ਲਫ਼ਜ "ਦਿੱਸ਼ਾ" ਬੁਲ੍ਹਾਂ ਤੇਰਿਆਂ ਤੇ
                 ਯਾਦਾਂ ਵਾਲਾ ਗੀਤ,ਸੱਚੀਂ "ਗਾਊ" ਜਰੂਰ,
                ਮੈਂ ਗਾਊਂ ਜਰੂਰ,ਕਿਸੇ ਬਹਾਨੇ ਆਊਂ ਜਰੂਰ;
                       ----------~~*~~----------
                  ***** ਜਗਦੀਸ਼ "ਦਿੱਸ਼ਾ" *****

****ਮਿਤੀ 10 ਮਈ 2016***

ਹੋਰ ਅਜਮਾ ਜਿੰਦਗੀ !

                 

                     ਜਿੰਦਗੀ ਪੈਰ ਪੈਰ ਤੇ ਅਜਮਾਉਂਦੀ ਐ
                     ਰੰਗ ਬਦਲ ਬਦਲ ਕੇ ਰੁਆਉਂਦੀ ਐ,
                    ਸਹੁੰ ਅਸੀਂ ਵੀ ਨਾ ਹਾਰਨ ਦੀ ਖਾ ਆਏ
                    ਦਾਅ ਸਾਂਹ ਮੁੱਕਿਆਂ ਤੱਕ ਦਾ ਲਾ ਆਏ,
                     ਜੇ ਅੰਤ ਸਿਤਮਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇਰਿਆਂ ਦਾ

    ਫੂਕ ਸੱਧਰਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਆਏ;

ਦਰਦ ਏ ਦਿਲ

                       ਕਦੇ ਹਸ ਪੈਣਾ,ਕਦੇ ਰੁੱਸ ਜਾਣਾ
                ਅੰਦਾਜ਼ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਹਾ ਨਹੀਂਓ ਜਾਂਦਾ,
                   ਰੱਬ ਮੰਨਿਐ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰ ਕਦਰ ਨਹੀਂ
                 ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਲਿਆ ਨਹੀਂਓ ਜਾਂਦਾ,
                     ਰੁੱਸਣੇ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਮੇਰਾ ਵੀ ਏ ਕਰਦਾ
              ਬੋਲਿਆਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਪਰ ਰਿਹਾ ਨਹੀਂਓ ਜਾਂਦਾ,
                    ਅੱਖਾਂ ਪੜ੍ਹੋ ਤੇ ਜਾਣੋ ਹਾਲ ਦਿਲ ਦਾ
                 ਮੂੰਹੋਂ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂਓ ਜਾਂਦਾ,
           'ਦਿਸ਼ਾ' ਉਲਝੇ ਖੁਆਬਾਂ ਦੀ ਗੰਢ ਬਣ ਰਹਿ ਗਿਆ
              ਸਿਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਹੁਣ ਲਿਆ ਨਹੀਂਓ ਜਾਂਦਾ।

                             ਜਗਦੀਸ਼ "ਦਿੱਸ਼ਾ"

'ਸੁਪਨੇ ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ'

ਅੱਖਾਂ ਐਂਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਬੋਤਲਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀਆਂ
ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹਲਾਲ ਮੈਨੂੰ,
ਭਾਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਏਂ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਦਿਲੋਂ,ਪਰ
ਲਗੇ ਇਉਂ ਜਿਵੇਂ,ਕਰਦੀ ਏਂ ਮਜ਼ਾਕ ਮੈਨੂੰ,
ਅਸੀਂ ਹੋ ਵੀ ਗਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ,ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ
ਕਿਉਂ ਇੱਕ ਸੁਪਨੇ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦੈ ਅਹਿਸਾਸ ਮੈਨੂੰ,
ਨਾਂ ਰਹਿਜੇ ਕਿਤੇ ਇਹ ਹਕੀਕਤ ਸੁਪਨਾ ਬਣਕੇ
ਆਖਰੀ ਸਾਹਾਂ ਤੱਕ,ਚਾਹੀਦਾ ਏ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮੈਨੂੰ,
ਲੜ ਜਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ,ਜੇ
ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਂਗੀ ਸਾਥ ਤੂੰ ਮੇਰਾ,ਪਹਿਲਾਂ
ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਇਹ ਇਕਰਾਰ ਤੈਨੂੰ...
(22ਦੀਸ਼ਾ)

----------
Sent from my Nokia phone